Μετά την κατάργηση του ΚΟΠΑΠ και της Ν.Ε.Λ.Ε κλπ το Ινστιτούτου Λαϊκού Πολιτισμού Καρπάθου θα μπορούσε να αναλάβει την υπέρτατη πολιτιστική υπεραξία Παγκαρπαθιακά.

Πηγάδια. Φωτό: Δημήτρης Σπανός

Όπως έχω προϊδεάσει και σε προηγούμενα, ότι θα ακολουθήσει πόνημα μας για τις παγκοσμίως γνωστές πολιτιστικές-λαογραφικές-παραδοσιακές υπεραξίες του νησιού μας, που δεν αξιοποιούνται επαρκώς, διαχρονικά, από τους τοπικούς μας φορείς, δημόσιους, επιχειρηματικούς, συλλογικούς, εκκλησιαστικούς, κ.τ.λ.

Και είχα θέσει το εύλογο ερώτημα, γιατί η μέχρι τώρα πιο προβεβλημένη στην χώρα μας και στον κόσμο ολόκληρο, πέραν από τα συνήθη και τετριμμένα, η πολιτιστική μας μοναδική ταυτότητα και αναγνωρίσιμη υπεραξία σε όλη της το εύρος δεν συμπεριλαμβάνεται αρκετά μέσα στις ενισχυτικές, στις θεσμικές, στις εκδηλωτικές, κ.τ.λ., προτεραιότητες, γενικά, των όποιων Δημόσιων Κεντρικών, Περιφερειακών Αρχών και Τοπικών Φορέων;

Θα είμασταν αγνώμονες εάν δεν αναφερόμαστε στο ενεργό ενδιαφέρον των δύο Τοπικών μας Αρχών και των μονοπρόσωπων(!) εντεταλμένων στα πολιτιστικά, όμως, περιστασιακά, και κυρίως σε πρωτοβουλίες των συλλόγων μας. Ενώ, η κοινωνία του νησιού, όσο και των επισκεπτών των δύο αστέρων έχει ανέβει, προ πολλού, πολλά επίπεδα-αστέρια και έχουν βάλει πολύ ψηλά τον πήχη και ότι δεν τους προσφέρονται οργανωμένα αυθεντικά τοπικά στοιχεία ενσωματωμένα σε θέματα ευζωίας, ψυχαγωγίας, ευεξίας, γνωστικά, κ.τ.λ., έτσι τόσο οι ντόπιοι  αναγκάζονται  περιοδικά  ή  μόνιμα  να καταφεύγουν εκτός.

Όσο, και οι τουρίστες μας το ίδιο διψάνε περισσότερη, πιο οργανωμένη συμμετοχή στο μέγα θέμα της ψυχαγωγίας (ίσο τουρισμός) σε τοπικό ύφος, των τοπικών βιωματικών παραδοσιακών, πανηγυρικών εμπειριών, εκδηλώσεων, των υπαίθριων και θαλάσσιων δραστηριοτήτων, αθλημάτων, κ.τ.λ.. όπως οι Καρπάθιοι ξέρουν καλύτερα από κάθε άλλον να τα κάνουν λεβέντικα.

–Πάντως, τουλάχιστον, ας είμαστε περισσότερο μεγαλόκαρδοι για εύφημο μνεία για τους νέους μας, για τους μέχρι τώρα εθελοντικούς τοπικούς και παροικειακούς συλλόγους ή και ατομικά, από αξιόλογους  καλλιτέχνες, κ.ά., που έχουν αναλάβει «εργολαβικά» όλες τις πρωτοβουλίες για την διατήρηση και προβολή των ηθών και εθίμων σε εσωτερικό και εξωτερικό.

Όλοι οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν, ότι πάντα υπήρχαν δημόσιοι θεσμοί, που υπηρετούσαν τα τοπικά ήθη, έθιμα, παραδόσεις, κ.τ.λ. ΜΕΧΡΙ πρόσφατα τον ΚΕΠΑΠ, που έχει προσφέρει πολλά και αξιόλογα.

–Παλαιότερα, η Λαϊκή Επιμόρφωση, υπό την Διεύθυνση πιο κεντρικά της Νομαρχιακής Επιτροπής Λαϊκής Επιμόρφωσης (Ν.Ε.Λ.Ε.) και συμβουλευτικά το Συμβούλιο Λαϊκής Επιμόρφωσης (Σ.Λ.Ε.), αποτελούμενες από προσωπικότητες της Νομαρχίας σχετιζόμενες με το σεμιναριακό αντικείμενο παραδοσιακών καλλιτεχνιών. Τοπικά, κατόπιν διαγωνισμού, είχα την τιμή και την χαρά να διακονώ ως διευθυντής, περί μία δεκαετία, το Κέντρο Λαϊκής Επιμόρφωσης Καρπάθου-Η.Ν.Κάσου.

Από τότε είχαμε επεξεργαστεί μεθοδικά τις πιο ευεπίφορες λύσεις, «το φιλί ζωής», με δέσμη υποστηρικτικών μέτρων όλης της γκάμας των πολιτιστικών δραστηριοτήτων με εξειδικευμένες μελέτες σε:

α) Οικονομικά (σκοπιμότητας, μεγέθους αγοράς, ανταγωνισμού, κερδοφορίας, τιμολόγησης, εσόδων, κ.τ.λ.).

β) Οργανωτικά.

γ) Προβολής.

δ) Επιμορφωτικά.. για την περαιτέρω σύσταση των τριών Γυναικείων Συνεταιρισμών Παραδοσιακής Χειροτεχνίας στην Κάσο, στο Όθος, στις Μενετές.. δηλ., σε χωριά, που θα μπορούσαν να διαθέτουν, σύμφωνα με τον κανονισμό, τουλάχιστον, 15 άτομα-μέλη.

Μαζί με την τότε αξιότιμη ομάδα μου-μέλη της Επιτροπής του Κ.Λ.Ε. Καρπάθου-Η.Ν.Κάσου, τους τοπικούς φορείς, πρ. έπαρχους, πρ. τοπικούς δημάρχους, ιερωμένους, τοπικούς μας καθηγητές, κ.ά. Συντονίζοντας κατά την θητεία μου, για πρώτη φορά στην ιστορία, 6 Κεντρικούς Κρατικούς Φορείς, για να μπορέσω και με τις δικές τους σημαντικές συμμετοχές να ξεπεράσω όλες τις πολύπλοκες διεργασίες  υλοποίησης​των στόχων των Συνεταιρισμών, όπως, π.χ.: Ν.Ε.Λ.Ε., Γεν. Γραμματεία Νέας Γενιάς, Γραφείο Ισότητας Γυναικών, Ο.Α.Ε.Δ.(με τον τότε Γενικό Γραμματέα του τον συμπατριώτη μας, Γιώργο Αλ. Μανωλάκη, που μας τίμησε με την παρουσία του-επίβλεψη), Ε.Ο.Μ.Μ.Ε.Χ., Ε.Λ.Κ.Ε.Π.Α.

Όπως και σε αλλεπάλληλες περιόδους δημιούργησα περί τα 70 τμήματα παραδοσιακής οικοτεχνίας και καλλιτεχνίας σχεδόν σε όλα τα χωριά της Καρπάθου και της Κάσου.

Έτσι, απαντώ και σε μερικούς καλοπροαίρετους φίλους, που απορούν από που αντλώ όλες αυτές τις επί μέρους προτάσεις μου.

Τώρα, όμως, με πολύ περισσότερα μέσα και ευρωπαϊκές επιδοτήσεις αντί να ενισχύονται, δυστυχώς, αυτές οι καταλυτικές αλλαγές και περικοπές σε δημόσιους πολιτιστικούς οργανισμούς από νεωτεριστές αφήνουν δυσαναπλήρωτα κενά στο παγκόσμιο ύψιστο μεγαλούργημα της χώρας μας από αρχαιοτάτων χρόνων.

–Εδώ, θα πρέπει να αναφέρω μόνον δύο απτά παραδείγματα πολιτιστικών μας αξιών από τα χίλια δύο, που θα μπορούσα να αναφερθώ:

α) Όλοι μας παρατηρούμε σε αρκετά νησιά, τουριστικές ναυαρχίδες, να προβάλλονται παράλληλα ως διεθνώς τοπικά τους γνωρίσματα, τους ανεμόμυλους διαφόρων τύπων, σχημάτων, χρωμάτων, κ.τ.λ., π.χ., η Μύκονος, η Ρόδος, η Αστυπάλαια, κ.τ.λ., που ακμάζουν και με τέτοια παράλληλα τοπόσημα με πλήρεις ανανεωμένους μύλους.

Εμάς, εδώ, το νησί μας διαθέτει τους περισσότερους διάσπαρτους ανεμόμυλους σε αρκετά χωριά, απ΄ όλα τα νησιά.. και δη στην Όλυμπο, περί τους 55, πάνω στην καταπληκτική κορυφογραμμή, που στολίζει το νότιο άκρο της.

Αλλά και στα Σπόα, στο Όθος, στις Πυλές, στις Μενετές, κ.τ.λ., ανεμοδαρμένοι και αγνώριστοι από τις παλιές τους δόξες, που άλλοτε τροφοδοτούσαν γενεές γενεών με το πιο πολύτιμο ντόπιο αγαθό, το σιτάρι-αλεύρι.

Τέτοιας μεγάλης εμβέλειας έργα εκτός των ιδιοκτητών, που θα μπορούσαν να τους χρησιμοποιούν και για τουριστικούς οίκους, όπως ήδη ένας έχει αξιοποιηθεί για ταβέρνα ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο θα μπορούσαν να ωφεληθούν.. αλλά χρήζουν αμοιβαίες σθεναρές πρωτοβουλίες μαζί με τις Τοπικές Αρχές, που θα σχεδιάσουν ολόκληρο το κεντρικό πλάνο, θα εκπονήσουν μελέτες, θα τις προωθήσουν στις κεντρικές διοικήσεις για οριστικές αποφάσεις,  επιχορηγήσεις, κ.τ.λ.

Ασφαλώς και είναι μεγαλεπήβολα σχέδια, αλλά πιστεύω είναι μεγάλο και το κρίμα τέτοια έτοιμα έργα, πολλοί κόποι και θυσίες αιώνων των προγόνων μας, να αφήνονται ετοιμόρροπα πλέον να αχρηστεύονται όλους διόλου.

Όπως και το πλήθος των κοινόχρηστων κτιρίων, χώρων, κ.τ.λ. σε όλα τα χωριά κοινοτικά καταστήματα, σχολεία, αίθουσες εκδηλώσεων, παιδικές, αθλητικές εγκαταστάσεις, κ.τ.λ.. που είναι τα μόνα που απέμειναν και τα περισσότερα, παρόλο που δεν βρίσκονται σε καλή κατάσταση, εξυπηρετούν πάμπολες άμεσες ανάγκες των τοπικών κοινωνιών στα χωριά.

Απ΄ ότι είμαι σε θέση να γνωρίζω ο Δήμαρχος κ. Μ. Φελλουζής έχει ξεκινήσει αξιόλογες προσπάθειες να εντάξει τα σχολεία, ελάχιστες αίθουσες εκδηλώσεων (ήδη σε Όθος, Βωλάδα, κ.τ.λ.) σε προγράμματα επισκευής και συντήρησής τους και ευελπιστούμε ότι θα συνεχίσει και περαιτέρω στα άλλα χωριά.. με λιγότερο κόστος, τώρα που στέκουν ΑΚΟΜΑ, και από τις δύο Τοπικές Αρχές, όπως, π.χ. στα Σπόα και τις Πυλές, μέσω των τοπικών τους δραστήριων παραγόντων, συνέβαλαν η Περιφέρεια δια του Επαρχείου να διατεθεί σημαντική επιχορήγηση.

Αυτοί οι μοναδικοί πύργοι-μύλοι παλαιάς δόξης λαμπρό, λοιπόν, που απέμειναν θα είναι πολύ λυπηρό, για την σημερινή ακμάζουσα κοινωνία του νησιού και τα ευρωπαϊκά προγράμματα που λήγουν το 2026, να αφεθούν τέτοια «φυλακτά κοσμήματα να εξαφανιστούν από προσώπου νησιού μας».. την εποχή που οι σημερινοί μύλοι μπορούν να προσελκύσουν-αλέσουν, όπως και οι παλαιότεροι, μα πολύ αλεύρι—μα πάρα πολύ τουριστικό ευρώ.

— Όταν πρόκειται ή για δομικά αριστουργήματα, π.χ., Μύλοι,  κ.τ.λ.,  κ.τ.λ.),  ή  προσωπικές   π.χ.,  μεγάλοι ευεργέτες, εφευρέτες, επιστήμονες, πανεπιστημιακοί, τοπικοί ή πανελλήνιοι πολιτικοί, παντός είδους καλλιτέχνες, ηθοποιοί, μουσικοί και τόσοι πολλοί άλλοι διακριθέντες  καρπάθιοι,  τουλάχιστον​στις μεγαλουργίες, ας μην είμαστε τσιγγούνηδες και να τους αναγνωρίζουμε και να τους τιμούμε με διάφορους τρόπους.. αλλά και για τις ίδιες τις Τοπικές μας Αρχές που μένουν απαθείς, διαχρονικά, σε τέτοια πολύ αξιόλογα τέκνα της Καρπάθου, που αναδεικνύουν και εκτοξεύουν σε παγκόσμιο και πανελλήνιο επίπεδο την πατρώα γη.. και μαζί, ακόμη αξιοποιώντας τους και επί τόπου ως διακεκριμένους CELEBRITIES, να συμπαρασέρνουν το νησί στα ύψη τους..

–Δεν μπορώ να μην επαναλάβω την πηγαία, την εκ βαθέων επιθυμία όλων, των απανταχού καρπαθίων την μετεξέλιξη του Ινστιτούτου σε ΣΧΟΛΗ ΛΑΪΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ-ΚΑΛΩΝ  ΤΕΧΝΩΝ  ΚΑΡΠΑΘΟΥ.

Μόνον έτσι η Κάρπαθος θα αναζωογονηθεί με την πολλαπλή συνεισφορά των καθηγητών και των σπουδαστών στην διατήρηση και την ανάδειξη, ότι πιο πολυτιμότερης υπεραξίας διαθέτει..

Όπως και στην παλινόρθωση δια παντός της αποψιλωμένης πληθυσμιακής της παρακμής, (που ως εκ τούτου την παραμελούν παντελώς), της πολυμερούς καθετοποίησης, της μέχρι τώρα μονομερούς τουριστικής- αναπτυξιακής της βάσης, κ.τ.λ., κ.τ.λ.

Δηλαδή, μαζί με τον τουρισμό θα συμβάλλουν αέναα στην ίδια την διατήρηση της ζωής και την ολοκληρωμένη πρόοδο ενός ακριτικού νησιού, που κατρακυλάει επικίνδυνα.

Και αυτά επειδή η Κάρπαθος έχει την ευλογία και την τύχη ακόμα να διαθέτει πολύ σπουδαία τέκνα στα ανώτατα κυβερνητικά αξιώματα της χώρας, όπως ο αξιότιμος Υπουργός των Εξωτερικών κ. Γιώργος Γεραπετρίτης.. και χωρίς να υποτιμούμε, αντίθετα μας τιμάνε με τις δημιουργικές πρωτοβουλίες τους και οι λοιποί Δωδεκανήσιοι βουλευτές, ο περιφερειάρχης μας, κ.ά.

Όμως, πρωτίστως, ως είθισται, για την ίδρυση της Σχολής απαιτούνται συντονισμένες προσπάθειες στοιχειοθετημένες μελέτες και από τις δύο Τοπικές μας Αρχές προς όλους και προς τους προαναφερόμενους φορείς μας για την καθολική τους στήριξη.. φτάνει να το πιστέψουμε όλοι μαζί, ότι η Κάρπαθος αξίζει πολύ περισσότερα και ως μήτρα πολιτιστικής υπεροχής, ως ενός νησιού από τα πλέον απόμακρα, πιο απομονωμένα, πιο ακριτικά αλλά και της πιο γεωστρατηγικής θαλάσσιας διόδου-πύλης και της πιο ενεργειακής υπερέκτασης προς την Αν. Μεσόγειο και αξίζει «ρήτρες επιβίωσης»..

Είναι, όμως, ανήκουστο τόσο το Υπουργείο Πολιτισμού, όσο και η Π.Ν.Αγαίου σε επιχορηγούμενα πολιτιστικά προγράμματα σε αρκετά νησιά της Περιφέρειας η δεινοπαθούσα πολλαπλά Κάρπαθος βρίσκεται πάλι εκτός!!

— Άρα, αναπολούμε πεδία δόξης λαμπρά.. ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ ΤΟΠΙΚΗΣ, ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΕΜΒΕΛΕΙΑΣ.. ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ ΠΑΤΡΩΑ ΓΗ, ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΥΣ ΜΥΛΟΥΣ, ΙΤΑΛΙΚΑ, ΚΟΙΝΟΤΙΚΑ, ΤΩΡΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΚΤΙΡΙΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ, ΚΑΡΠΑΘΙΚΑ ΜΕΓΑΛΑ ΣΠΙΤΙΑ, Κ.Τ.Λ.. ΑΤΕΛΕΙΩΤΑ ΓΛΕΝΤΙΑ, ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ, ΠΑΡΑΔΩΣΕΙΣ, Κ.Τ.Λ., ΠΟΥ ΕΠΑΝΑΠΑΤΡΙΖΑΝ ΤΟΥΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ.. Κ.Ο.Π.Α.Π., Ν.Ε.Λ.Ε., Κ.Τ.Λ., Κ.Τ.Λ..

Αποτελούν ένα παλαιό και νέο σύνολο, που συμβάλλουν, αναδεικνύουν και ανεβάζουν πολλά επίπεδα και συναποτελούν όλα μαζί το ΚΑΡΠΑΘΙΑΚΟ ΕΜΒΛΗΜΑΤΙΚΟ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ, και εάν δραστηριοποιηθούν ενωτικά, συλλογικά τα αποτελέσματα θα είναι ακόμη θεαματικότερα.

Αλλά τώρα ας προσγειωθούμε σε μία εξίσου υπέροχη πραγματικότητα, που θα μπορούσε να αναπληρώνει τα μεγάλα κενά στα πολιτιστικά μας, τώρα πλέον με μεγάλο μείον η δημόσια χρηματική δαπάνη-συνεισφορά. Ασφαλώς, δεν γίνεται να ξεχνάμε την πιο σταθερή, πιο πλουσιοπάροχη συμβολή και των λοιπών επισήμων δημοσίων οργανισμών, θεματοφυλάκων, στην δια πασών ανάδειξη και διατήρηση της πολιτιστικής-λαογραφικής μας κληρονομιάς.

Π.χ., του ενός μοναδικού και επιβλητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Λαϊκού Πολιτισμού στην Κάρπαθο, υπό την πρωτοποριακή Ίδρυση και Διεύθυνση του Ομότιμου Καθηγητή Λαογραφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και Προέδρου της Εταιρείας Λαογραφίας κ. Μηνά Αλ. Αλεξιάδη, από τις Μενετές.. και συγγραφέας πλήθος λαογραφικών βιβλίων και όχι μόνο.

Ο εξέχων καθηγητής, καρπάθιος Πανεπιστημίου, που είχε την λαμπρή ιδέα για την σπουδαία ίδρυση του Ι.Λ.Π.Κ., ομού με την Επιτροπή μελών-Πανεπιστημιακών καθηγητών της Λαογραφικής Εταιρείας του Ε.Κ.Π.Α, έγραψε ιστορία.. η οποία επιστημονική Επιτροπή, παρεπιπτόντως, είχα την τιμή να με ορίσει και εμένα ως επιστημονικό συνεργάτη του Ινστιτούτου.. και η μέχρι τώρα άνευ προηγουμένου διαδρομή, αφήνει ανεξίτηλες δραστηριότητες υψηλού επιπέδου.. σε αρκετά εξαιρετικά λαογραφικά συνέδρια στα Πηγάδια με εξέχουσες επιστημονικές συμμετοχές συναφών πανεπιστημιακών καθηγητών(!) και πλήθος κόσμου, μεταπτυχιακά σεμινάρια σπουδαστών λαογραφίας διευρύνοντας έτσι και τα γνωστικά πεδία στις καρπαθιακές μας παρακαταθήκες(!), παρουσιάσεις βιβλίων, ομοειδείς εκδηλώσεις, κ.τ.λ., στα Πηγάδια και στα χωριά.

Αυτές οι  πρωτοβουλίες δεν υπήρξαν τυχαίες, συμπίπτουν με τις πανάρχαιες παραδοσιακές-λαογραφικές καταβολές μας.. έτσι βρίσκουν έναν άμεσο εξ αίματος συγγενή, κορυφαίο σύμμαχο-στήριγμα διατήρησης και επέκτασής τους.

Όμως, ορισμένοι καρπάθιοι και δη ιθύνοντες, είτε δεν αντιλαμβάνονται την μεγίστη συνεισφορά του Ινστιτούτου που θα μπορούσε να έχει σε θέματα ψυχαγωγίας για τον Τουρισμό, ως ο μοναδικός τροφοδότης σχεδόν στα πάντα, αλλά πολύ φτωχός σε θέματα ψυχαγωγίας, που μαζί με την άψογη φιλοξενία και την μαγεία του φυσικού περιβάλλοντος των αντιθέσεων του νησιού αποτελούν τους κυριάρχους πυλώνες, που μαγνητίζουν τους ντόπιους και τους απανταχού επισκέπτες μας.. και η παραδοσιακή-λαογραφική ταύτιση του Ινστιτούτου έχει άμεση σχέση με τα πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά πολλαπλών διασκεδάσεων, γνωστικών αντικειμένων, κ.τ.λ. για όλους, που όλα αυτά συνάδουν με τον τουρισμό.

–Και γι΄ αυτούς τους καθοριστικούς λόγους, το  Ινστιτούτο θα μπορούσε να σηκώσει το βαρύ φορτίο του νησιού στον βαρυσήμαντο τομέα υψηλού επιπέδου της συνολικής παραδοσιακής-λαογραφικής εκπροσώπησής του, τοπικά, παγκαρπαθιακά.. απλά διοικητικά, συντονιστικά, υποστηρικτικά, κ.τ.λ. Ασφαλώς, μαζί με όλους τους υπάρχοντες όμορους πολιτιστικούς θεσμούς δημοτικούς, κοινοτικούς, ομογενειακούς, συλλογικούς, αθλητικούς, κ.τ.λ.. οπωσδήποτε, διατηρώντας όλοι τους τις υπάρχουσες αρμοδιότητες, εκδηλώσεις, κ.τ.λ. Δηλ.,ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΑΝΘΙΣΗΣ, ΑΚΟΜΗ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, ΤΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΡΠΑΘΟΥ, ΜΕ ΤΟ ΑΠΛΩΜΑ ΤΩΝ ΡΙΖΩΝ ΤΟΥ ΠΑΓΚΑΡΠΑΘΙΑΚΑ. Συν-διοικώντας με τους ανώτερους εκπροσώπους-εντεταλμένους πολιτιστικών των δύο Τοπικών Αρχών ως Αντιπροέδρους, των κοινοτήτων, έναν ανώτερο εκπρόσωπο από όλους τους πολιτιστικούς και αθλητικούς συλλόγους εντός του νησιού και σε όσους εκτός συλλόγους μπορούν, όπως και από έναν ανώτερο εκπρόσωπο των σωματείων των επιχειρηματιών, των ξενοδόχων, των εστιατόρων, των εμπόρων, των επαγγελματιών, κ.ά., ως ΠΑΓΚΑΡΠΑΘΙΑΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ή ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ-ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΚΑΡΠΑΘΟΥ, (Π.Ο.Π.Α.Π.Ι.Κ.).

–Ακόμη και αυτήν την εξίσωση της πολυδαίδαλης προβολής της Καρπάθου, η οποία για να χάνει έδαφος στις τουριστικές αγορές θα πρέπει να αξιοποιεί στο έπακρον,  διαχρονικά,  τέτοιες  και  άλλες  δικές  της «χειμάζουσες» δυνατότητες περισσοτέρων συλλογικών εκπροσωπήσεων σε Διεθνείς, Εγχώριες Εκθέσεις, Τοπικά, Τουριστικά Πρακτορεία, κ.τ.λ., παραδοσιακά, μουσικοχορευτικά, ενδυματολογικά, γαστρονομικά, ιστορικά, κ.τ.λ.. δηλ. μαζικότερα, αφού διαθέτει τέτοια πολλαπλά προϊόντα-εργαλεία πωλήσεων και εξωστρέφειας.. παρόλο, που απαιτούνται και σταθεροί προσανατολισμοί χρόνων και από άριστα εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό των Τοπικών Αρχών για να μπορούν να ευδοκιμήσουν στον πιο ζωτικό τομέα του νησιού, όπως θα πρέπει να επαναλαμβάνω, για τα δεκάδες χρόνια που τα καταγράφω.

Αλλά, θα πρέπει να υπάρξει, επιτέλους, πιο ενεργή καθολική ομοθυμία, ΣΥΝΟΧΗ-ΕΝΟΤΗΤΑ, κατά αρχάς, «ΚΟΙΝΟΤΙΚΩΝ», ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ,​ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΩΝ, ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ, Κ.Λ.Π. ΦΟΡΕΩΝ.. μετά η ίδια όσο γίνεται ευρεία ΣΥΝΟΧΗ-ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΕ «ΔΗΜΟΤΙΚΟ-ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ».

Μετά όλοι μαζί θα συνυπάρχουν δια εκπροσώπου τους σε ένα ΕΝΙΑΙΟ, ΠΑΝΙΣΧΥΡΟ, ΑΚΜΑΙΟΤΑΤΟ ΠΑΓΚΑΡΠΑΘΙΑΚΟ ΟΡΓΑΝΟ-ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ, ΠΟΥ ΘΑ ΕΝΩΝΕΙ, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΤΙΣ ΔΙΑΣΠΑΡΤΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΩΝ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΠΟΥ ΓΗΣ ΚΑΡΠΑΘΙΩΝ ΜΕ ΨΗΛΑ ΤΗΝ ΣΗΜΑΙΑ ΤΩΝ ΑΥΘΕΝΤΙΚΩΝ ΜΑΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΝ, ΤΗΣ ΠΕΡΗΦΑΝΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ, Κ.Τ.Λ., ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ, ΜΟΝΟΝ ΕΤΣΙ, ΜΕΓΑΛΑ ΚΑΙ ΤΡΑΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ. ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΙΔΙΑ ΣΥΝΟΧΗ-ΕΝΟΤΗΤΑ, ΠΟΥ ΗΔΗ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΚΑΙ ΣΕ «ΑΚΡΑΙΟ, ΠΑΡΑΜΕΘΟΡΙΟ, ΝΗΣΙΩΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ».

ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΜΕΣΑ   ΣΤΗΝ   ΙΔΙΑ   ΣΥΝΟΧΗ-ΕΝΟΤΗΤΑ   ΣΕ «ΔΙΑΝΗΣΙΩΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ» για να ακολουθήσουν οι μέγιστες δυνατότητες..

Διότι, μόνον έτσι επιτυγχάνεται και η πιο καταλυτική «ΕΘΝΙΚΗ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ» ΣΥΝΟΧΗ-ΕΝΟΤΗΤΑ.

Όλα τούτα γνωστά σε όλους από αρχαιοτάτων χρόνων οι διχασμοί ίσο καταστροφές και η ΟΜΟΝΟΙΑ εύκολη στα λόγια, δύσκολη, σχεδόν ακατόρθωτη για τους περιεαυτολογούντες..

Η ΕΝΟΤΗΤΑ των Αρχαίων Ελλήνων, που κατόρθωσε να πετύχει ο Μέγας Αλέξανδρος, έκανε θαύματα, δημιουργώντας την πρώτη παγκόσμια δύναμη, μέχρι τις Ινδίες.

Τώρα, αν συνεχίζουμε να είμαστε εμείς οι ίδιοι ελάχιστοι πληθυσμιακά σαν νησί, άρα αδύναμοι, πολυκερματισμένοι, κ.τ.λ., τότε ποιος θα μας λάβει ποτέ σοβαρά υπόψη, όπως, ήδη, συμβαίνει, κατρακυλώντας καθένας και πάνω του;

Αν εμείς οι ίδιοι, όλοι οι φορείς κατά σειρά, δεν το πιστέψουμε, ότι επιδιώκοντας στα σοβαρά, πάση θυσία, να ενωθούμε, διαιωνίζοντας συνάμα και την πιο ακριβή μας ταυτότητα, τώρα που αφήνεται αθόρυβα να απαξιώνεται σταδιακά χωρίς καμία ουσιαστική συντονισμένη πρωτοβουλία μας.. τότε θα κατρακυλάει μαζί και ολόκληρο το πακέτο-οικοδόμημα των ελάχιστων περιγραφέντων μας, που μας απομένουν και όχι μόνον υπεραξιών-τοπόσημων, ως ΠΟΛΟΙ ΕΛΞΗΣ και για τους μοναδικούς τροφοδότες-επισκέπτες-τουρίστες των νησιών μας..

Εάν όχι εμείς, στα αλήθεια, από ποιους άλλους θα περιμέναμε; Ειδάλλως, εμείς οι ίδιοι θα πυροβολούμε τα πόδια μας.

ΣΤΟΥΣ ΟΠΟΥ ΓΗΣ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΜΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΤΙΣ ΑΓΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΑΙ Ο ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ 2026 ΑΙΣΙΟΣ, ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΣ.. ΚΑΙ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ, Η ΚΑΡΠΑΘΟΣ, ΟΜΟΝΟΙΑ, ΠΡΟΟΔΟ ΚΑΙ ΕΥΗΜΕΡΙΑ.

Μάκης Ρήγας-Ρηγοπούλης
Επιστημονικός Συνεργάτης του Ινστιτούτου Λαϊκού Πολιτισμού Καρπάθου