Σήμερα θέλω να μιλήσω με προβληματισμό, για υπενθύμιση και ουσία!
Σε 1,5 χρόνο κλείνω 10 χρόνια παραμονής σε αυτόν τον όμορφο και ιδιαίτερο τόπο.
Όλο αυτό το διάστημα, προσπάθησα με προσωπικό αγώνα:
- Να παραμείνει το γήπεδο του Απερίου ανοιχτό μετά τον Covid, όπου οι τότε διοικούντες το είχαν κλείσει.
- Να αναδείξουμε με τους αθλητές του νησιού τη δυναμική στο τρέξιμο, όπου σήμερα έχουμε αρκετούς δρομείς και έναν ετήσιο δρομικό αγώνα.
- Την ετήσια επιτυχία μαθητών-αθλητών σε στρατιωτικές σχολές και γυμναστική ακαδημία.
- Καθημερινές δρομικές δραστηριότητες ασκούμενων.
- Την ανάδειξη της καλύτερης Καρπάθιας αθλήτριας, η οποία βρίσκεται στις κορυφαίες της χώρας!
Όλα αυτά που μπορεί στο μάτι του καθενός να φαίνονται λίγα, στην ουσία είναι ένας Γολγοθάς με τρομερή υπομονή και πολλή τύχη των ασκούμενων/αθλητών ώστε να μην υπάρξει κάποιος σοβαρός τραυματισμός.
Δυστυχώς, το γήπεδο όπου τα παιδιά κάνουν προπόνηση είναι το λιγότερο ακατάλληλο , και σίγουρα χωρίς βάσεις δεν μπορεί να υπάρξει πρόοδος στο κομμάτι του αθλητισμού!
Κάνω έκκληση σε κάθε φορέα και σε κάθε εμπλεκόμενο στο κομμάτι του αθλητισμού στο νησί της Καρπάθου να βοηθήσει στην υλοποίηση της δημιουργίας ασφαλών συνθηκών προπόνησης στο στάδιο Απερίου!
Η άνθηση του κλασικού αθλητισμού είναι άνθηση για την υγεία, την παιδεία και τον πολιτισμό.
Χρήστος Ξενοπανάγος
