Η σημερινή άφιξη κρουαζιερόπλοιου στην Κάρπαθο με επισκέπτες από το Ισραήλ άνοιξε μια συζήτηση που θεωρώ ότι ξέφυγε εντελώς από τα όρια του τουρισμού και άγγιξε επικίνδυνα τα όρια της εθνικής και ιστορικής σύγχυσης.

Ακούστηκαν φωνές ότι «δεν θα έπρεπε να επιτραπεί η προσέγγιση λόγω εθνικότητας», ακόμη και προειδοποιήσεις για πορεία διαμαρτυρίας .

Και όλα αυτά σε ένα νησί -που από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου στον Δήμο Καρπάθου -ζητά επιτέλους να ενταχθεί δυναμικά στον χάρτη της κρουαζιέρας.

Ας θυμηθούμε κάτι απλό:
Η Ελλάδα δεν έχει επιλέξει ποτέ τους επισκέπτες της με βάση το διαβατήριο ή την εθνικότητά τους.

Αν μιλήσουμε ιστορικά, η χώρα μας έχει βρεθεί αντιμέτωπη με πολλούς λαούς και κατακτητές: Τούρκους στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, Ιταλούς στα Δωδεκάνησα, Γερμανούς στην Κατοχή, Άγγλους σε περιόδους πολιτικών πιέσεων.

Αν ακολουθούσαμε τη λογική του αποκλεισμού, σήμερα δεν θα δεχόμασταν ούτε Ευρωπαίους, ούτε επισκέπτες από χώρες με τις οποίες στο παρελθόν είχαμε συγκρούσεις.

Ο τουρισμός όμως δεν λειτουργεί με όρους “φίλων και εχθρών”
Λειτουργεί με όρους φιλοξενίας, ασφάλειας και οικονομίας.
Ακούστηκαν επίσης σχόλια περί “ενόπλων” στο κρουαζιερόπλοιο.

Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο απλή: σε πολλές χώρες και ειδικά σε συγκεκριμένες εθνικότητες, τα αυξημένα μέτρα ασφαλείας είναι πάγια πρακτική.

Δεν σημαίνει απειλή, ούτε στρατιωτική ενέργεια.

Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι ποιοι ήρθαν.

Ούτε αν η σημερινή οικονομική αποτίμηση της άφιξης του κρουαζιερόπλοιου στην Κάρπαθο ήταν η επιθυμητή .

Το πραγματικό ερώτημα είναι αν θέλουμε η Κάρπαθος: Να μείνει εκτός κρουαζιέρας ή να γίνει προορισμός με σοβαρές ροές επισκεπτών, έσοδα και σταθερή παρουσία στον διεθνή τουριστικό χάρτη.

Είμαστε ακόμη στο νηπιακό στάδιο στον τομέα αυτό.

Συνεπώς, δεν μπορεί από τη μία να ζητάμε ανάπτυξη,.προβολή και λιμενικές υποδομές και από την άλλη να συζητάμε με το στυλ και το ύφος της παρούσας φάσης .

Η Κάρπαθος πρέπει να διαλέξει κατεύθυνση:
ή προορισμός ανοιχτός στον κόσμο ή νησί που συζητά κάθε φορά ποιον “επιτρέπεται” να υποδεχτεί.
Και η ιστορία έχει δείξει ξεκάθαρα ότι τα νησιά που προχώρησαν, δεν το έκαναν με κλειστές πόρτες.

Γιατί τελικά η φήμη ενός τόπου ταξιδεύει πιο γρήγορα από οποιοδήποτε πλοίο.

Η Κάρπαθος οφείλει να μείνει γνωστή και να γίνει περισσότερο γνωστή για τη φιλοξενία της, την εξωστρέφεια και τη σοβαρότητά της.

Όχι για την καχυποψία και τους αποκλεισμούς της.

Φωτεινή Καζαμία Χαλκιά