Υπάρχουν κάποια πρόσωπα που η παρουσία τους στην τοπική αυτοδιοίκηση δεν αποτυπώνεται μόνο μέσα από θητείες και αποφάσεις, αλλά και μέσα από τον τρόπο που στέκονται απέναντι στην ιστορία του τόπου τους.
[1]Γεώργιος Ηλ.Μακρής
Στην Κάρπαθο, μια τέτοια χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί ο Γεώργιος Ηλ.Μακρής, ο οποίος έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή στενά δεμένη με την αυτοδιοίκηση και τη διαχρονική εξέλιξη του νησιού.
Η πορεία του δεν μπορεί να αποσπαστεί από τη βαθιά ρίζα της οικογένειάς του στα κοινά. Ο πατέρας του Ηλίας Γεωργίου Μακρής, από τους πρώτους έμπορους των Πηγαδίων ,είχε διατελέσει δήμαρχος την περίοδο 1947–1948, σε μια ιδιαίτερα δύσκολη μεταπολεμική εποχή, όπου η τοπική κοινωνία προσπαθούσε να ανασυγκροτηθεί μέσα σε συνθήκες αβεβαιότητας και περιορισμένων δυνατοτήτων.
[2]
Ο ίδιος ο Γεώργιος Μακρής βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της αυτοδιοίκησης τη δεκαετία του ’60, όταν η Κάρπαθος λειτουργούσε ακόμη με κατακερματισμένη διοικητική δομή. Εξελέγη Δήμαρχος Πηγαδίων το 1964, σε μια εποχή όπου η αυτοδιοίκηση αποτελούσε τον βασικό θεσμό οργάνωσης της τοπικής ζωής.
Η θητεία του διακόπηκε το 1967 με την επιβολή της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών.
Η επιστροφή του το 1983 σηματοδότησε μια νέα περίοδο για την τοπική αυτοδιοίκηση στη μεταπολιτευτική Κάρπαθο, όπου οι θεσμοί επανήλθαν και ενισχύθηκε ο ρόλος των δήμων. Υπηρέτησε έως το 1986, σε μια φάση μετάβασης για την Κάρπαθο, η οποία άρχιζε σταδιακά να διαμορφώνει τη σύγχρονη αναπτυξιακή της ταυτότητα.
[3]
Σε εκείνη την περίοδο, η συζήτηση γύρω από τον τουρισμό του νησιού αποκτούσε ολοένα και μεγαλύτερη σημασία. Η Κάρπαθος άρχιζε να εντάσσεται στον οργανωμένο διεθνή τουρισμό, μέσα από τις πρώτες πτήσεις charter και συνεργασίες με παράγοντες του εξωτερικού και με την καταλυτική παρουσία του επίσης αείμνηστου αδερφού του Ανδρέα Ηλ.Μακρή.
Ήταν μια εποχή όπου το νησί μας περνούσε από την παραδοσιακή του μορφή σε μια νέα αναπτυξιακή πραγματικότητα.
[4]
Σε αυτό το πλαίσιο, η δημόσια παρουσία του Γεωργίου Μακρή χαρακτηριζόταν από σταθερότητα, όπως τον θυμούνται οι συνταξιούχοι πλέον δημοτικοί υπάλληλοι που υπηρέτησαν κατά τη διάρκεια της θητείας του. Πάντα ευγενικός,εύγλωττος, μετρημένος και με έντονο αίσθημα ευθύνης, παρέμεινε μέχρι τέλους μια χαρακτηριστική μορφή της τοπικής πολιτικής ζωής.Ένας τζέντλεμαν της αυτοδιοίκησης της Καρπάθου.
Κατά την επίσκεψή του στο Δημαρχείο το περασμένο καλοκαίρι, θέλησε να εκφράσει τις ευχαριστίες του για την τιμητική εκδήλωση του Δήμου εις μνήμη του αδερφού του Ανδρέα .
[5]
Είχα την ολιγόλεπτη ευκαιρία για μια πιο προσωπική συζήτηση γύρω από την έννοια της αυτοδιοίκησης. Τον ρώτησα ποιο θεωρεί το κοινό στοιχείο που πρέπει να έχει κάθε δήμαρχος, ανεξάρτητα από την εποχή που υπηρετεί…η απάντησή του ήταν : Η αυτοδιοίκηση στηρίζεται πάνω απ’ όλα στην ευθύνη απέναντι στον τόπο και στους ανθρώπους του, στη συνέπεια και στη διαρκή παρουσία στα τοπικά ζητήματα.
Ιδιαίτερη στιγμή αποτέλεσε και η αναφορά στη μητέρα του Φωτεινή Ηλία Μακρή, η οποία είχε διατελέσει πρόεδρος του Λυκείου Ελληνίδων Καρπάθου από τα πρώτα χρόνια της ιδρύσεως του.Η μνεία αυτή τον είχε εμφανώς συγκινήσει …φάνηκε στο βλέμμα και στον ήχο της φωνής του.
[6]
Η απώλειά του Γεωργίου Ηλ.Μακρή σηματοδοτεί το τέλος μιας διαδρομής, που συνδέει διαφορετικές εποχές της Καρπάθου και αφήνει πίσω της έργο. Κυριως όμως ,αφήνει ένα ύφος αυτοδιοικητικής παρουσίας,που σπάνια συναντάται: ήρεμο, σταθερό και βαθιά δεμένο με τον τόπο.
Φωτεινή Χαλκιά-Καζαμία