Τα χρόνια πέρασαν και, τώρα πια, απέμεινε να μετράω δύο μήνες για να αποχαιρετήσω οριστικά το σχολείο και το λειτούργημα του δασκάλου που αγάπησα και μου χάρισε αμέτρητες χαρές και συγκινήσεις.
[1]
Φεύγω περήφανος και με το κεφάλι ψηλά για όσα κατάφερα να κάνω με επίκεντρο πάντα τους μαθητές και σημαία την ίδια την αγαπημένη μου Κάσο.
Ορμώμενος από την <<Ημέρα της Γης>> στην οποία είναι αφιερωμένη η 22α Απριλίου, επέλεξα αντί για σβήσιμο των φώτων, όπως κάνει ολόκληρος ο πλανήτης, να φέρω κοντά τους μαθητές μου με την όμορφη, κασιώτικη φύση.
Με πυξίδα το βιβλίο μου “Τα Αγριολούλουδα της Κάσου – Συνθέσεις και χρώματα από την άγρια φύση του ακριτικού νησιού” μιλήσαμε για τη χλωρίδα του νησιού, τις τοπικές ονομασίες των λουλουδιών, τις τοποθεσίες που φύονται, τη χρήση τους στην πρακτική ιατρική και το ρόλο τους στην παράδοση της Κάσου (μαντινάδες, παραμύθια και παροιμίες).
Παράλληλα με ένα βουβό <<κύκνειο άσμα>> αποχαιρέτησα τα υπαίθρια μαθήματα που για μένα ήταν κάποτε θεσμός και τις ταπεινές γωνιές που είχα για υπαίθρια τάξη.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη συνάδελφο και διευθύντρια του σχολείου μας Ελένη Κωνσταντινίδου με την οποία υλοποιήσαμε μαζί αυτή την ιδέα.
Ευχαριστώ, επίσης, τις μαθήτριες της Στ΄τάξης Βασιλεία Ν. Περσελή, Καλλιρένια Θ. Χατζηπέτρου και Γαβριήλια Ι. Βρετού που πήραν μέρος σε αυτό το πρότζεκτ.
Στη φωτογραφία με τους μαθητές μου της Ε΄τάξης.
Από αριστερά: Μιχάλης Δ. Τσαγκάρης, Γιώργος Κ. Παραλής, Ραφαέλα Κυρ. Ζάγορα, Μιχάλης Εμμ. Νικολάκης, Νάγια Σάββ. Μάρη , Σοφία Ι. Ζερβάκη, Βασίλης Μην. Ιερομόναχος, Γιώργος Εμμ. Νικολάκης και Σοφία Εμμ. Καμπούρη.
Κάμπος, 22 Απριλίου 2026.