Δρόμο-ν εβρήκε-ν η χαρά κι αυλάκι να ξετρέξει
και δύο λόγια, από καρδιάς, συγγενικά θα πλέξει.
[1]
Σαν κατακτάς τους στόχους σου, είν’ η χαρά δική σου,
μα στο τραπέζι της χαράς μεθούν κι οι συγγενείς σου.
…
Όλες οι έγνοιες των γονιών κι οι κόποι ανθοσποριάσαν
και οι επιτυχίες σας, χαρές τους εχορτάσαν.
Σαν τι να θέλει ο γονιός άλλο απ’ αυτό να βλέπει,
αν κάνουν πράξη τα παιδιά τα «θέλω» και τα «πρέπει»;
Τα όνειρα τους κάματε, γλυκές χαρές στα χείλη
και άνθισαν στα στήθη τους, ρόδα του Μαρταπρίλη!
Πάντα με επιμέλεια, σεμνά και μετρημένα,
με τις Αξίες των γονιών, σωστά δασκαλεμένα.
[2]
Ο κάθε στόχος στη ζωή, για ’σας να γίνει πράξη
κι οι κατακτήσεις να ’ρχονται με πρέπος και με τάξη.
Πολλά συγχαρητήρια πρέπου(ν) στην πρόοδο σας,
πάντα να πραγματώνεται το κάθε όνειρο σας.
Στα βήματα σας σιγουριά και ομορφιά θα δώσει,
μόνο η καλή αρματωσιά που θεμελιών’ η γνώση.
Είναι η φιλομάθεια ’πό μια μεριά κι απ’ άλλη
και πανωπροίκι πλέκεται στα φυσικά σας κάλλη.
Χαιρόμαστε με τις χαρές που στη ζωή σας ζείτε,
της επιστήμης τα σκαλιά όλα να τ’ ανεβείτε!
…
Θέλω Μαρία και Μηνά, επάνω στα παιδιά σας,
να ξετελέψουν όμορφα, όλα τα όνειρά σας.
Και εις ανώτερα!
Γιώργος Ν. Κανάκης